Rüzgâr Mira Okan
28 Ağustos 2008
Gururumu attım denizlere, boğdum belki bin kere / Gecenin karanlığında ruhumun dalgalarına rağmen hem de...
Yaptım bunu senin için
Benim için
Bizim için
Her şeyden önce Aşk için, Aşk…
İnanamadım kendime;
Bunu nasıl yaptım ben! diye
Sığar mı bu deli gönül koymak istediğin kafese?
Kandırabilir mi kendini yalan bir aşk masalı ile?
Aşk biraz da acımakmış, kanamakmış
Nefes alamamak, yutkunamamakmış…
Söylenmeyen sessiz sözlerle yüreğin yanmasıymış
İsmini her duyduğumda içimin burkulmasıymış
Öğrendim bunu senle
Ama…
Cesurca durabildim ben, korkmadan, kaçmadan hem de
Denedim ben
Evet denedim diyebildim
Bu yüzden rahat içim
Ben duygularımın ardında dimdik durabildim
Bu yüzden kaybeden ben değildim…
Kendini tüketen umuttu yitirdiğim
Şimdi gerçeği görebildim…
Aslında hiç gelmemişsin
Aşk kocaman bir yürek ve cesaret ister
Bu da herkeste yoktur bilirim
Dağlandı belki yüreğim
Ama ben yine de tutkuyla estim
Ben aşk ile
Ben aşk için
Ben aşka deli estim
Elimdeki tek şey gücünü bildiğim yüreğim ve cesaretim
Kırılan bu kalp eskisi gibi çarpmaz senin için
Dağladığın yürek, açtığın yara kanar belki için için
Ama sonunda elbet dinerim
Ben sevmesini bildiğim gibi dinmesini de bilirim