• Hakkımızda
• Nil Gün
  • Hakkında
  • Kitapları
  • Yazıları
  • Kaset/CD'leri
  • Basından
• Saim Koç
  • Hakkında
  • Kitapları
  • Yazıları
  • Yaşam Koçluğu
  • Evlilik Danışmanlığı
  • Bireysel Danışmanlık
• Basından
• İletişim
• English

Selen Servi
05 Nisan 2008

Büyülenirsem belki ve büyülersem azıcık, daha az acı çeker daha çok umutlanır mıyım?

Bunca şey olurken,
Sebepsiz sebepli insan ölürken,
Kadınlar dayak yerken,
Adalet sadece “bazıları” için işlerken,
Sokakta çöp toplayarak yaşayan “efendim?”, ''zenginler “ha?!” derken
Ve kim daha insan kim değil anlamazken,
Babalarının prensesleri kocalarının kölesi olurken,
Karılarına efe olanlar, işyerlerinde el pençe divanken,
Birileri “büyük” ideallerine ulaşmak uğruna en yakınlarındaki hayatları umursamazken,

Develer tellal iken pireler berber iken
Ben kimlerin beşiğini tıngır mıngır sallar iken…

Bu acı gerçekleri masalların gizeminde dindirmeyi deniyorum.
Tekerlemeler bile acı tat bırakıyor dilimde.

Büyülenirsem belki ve büyülersem azıcık, daha az acı çeker daha çok umutlanır mıyım?

Ooooof!
Olmaz.

Sokak çocuğunun üşüdüğünü bilen insan yüzde yüz ısınabilir mi?

Okula saatlerce yürüyerek giden kız çocuğu yorgunluktan baygın dersi dinlerken, sabah servisi kapıdan erken alıyor diye oğluna “acır” mı bir anne?

Onlarca canı kurtarmak uğruna bir şoför canını verirken, bir başka şoför dansöze ağzıyla para takacak kadar ilkelleşir mi?

Susuzluk en önemli tehlike iken, faturasını ödediği suyu israf etmeyi hak görür mü bir adam?

Bir çocuk, devlet okulunda okuyan kapıcının kızına dudak bükmeyi öğrenir mi?... Kimden öğrenir?

Kızını uyuşturucu batağından kurtarmak için çırpınan anne, bu durumun çocukken ona verdiği “sakinleştiricilerin” bedeli olduğunu hatırlar mı?... Tüm bunları bilip canı yanmaz mı bu kadının, yüreği ezilmez mi?

Gökkuşağı grisiz, kahkahalar gölgesiz olur mu?

Nasıl olur?

Biri anlatsın
Bilen gelsin…

	O bilen kimse bir gelse sahiden!!!Gelse de sokakta üşüyen çocukların varlığını bilerek yüzde yüz ısınan ''insan''lara insan olmanın ne olduğunu bir bir bir anlatabilse.Canım benim bakmayı bilen gözlerine,gördüklerini yüreğinden süzüp kaleminden akıtan ellerine sağlık.
	Çiğdem Çubuk 07 Nisan 2008 Saat:20:50:40

	Etrafımıza baktığımızda bizimkine benzemeyen daha zor, daha kötü ya da çok iyi, çok kolay hayatlar önümüze çıkabiliyor. Gördüğümüz her şey insanlığı yansıtıyor. İnsan, yok etme ve üretme potansiyeline sahip. Belki de insan olabilmeyi öğrenme süreci, bazı olumsuzlukları görüp kendimizin ne kadar insan ya da insanca olabileceğinin farkına varabilmektir. Tüm söylediklerin hayatın bir parçası, insanlar bu şekilde yaşıyor ve yaşayacak. Keşke dünyayı, yaşananları değiştirme gücümüz olabilseydi? Ama belki de asıl soru, "ben hayatın neresindeyim, ben ne yapıyorum?"dur. Tek bir hayata dokunabiliyorsa ne mutlu insana diyebiliyorum ancak. Çünkü o tek dokunuş, bir zincirin halkasını oluşturduğunda, birçok halkayı peşinden sürükler ve belki başlangıç noktası sen olursun! İşte o zaman grisiz gökyüzü, gölgesiz kahkahaya ulaşabilirsin... Senin örneğinden yola çıkarsak, sokak çocuğunun üşüdüğünü bilen insan, belki de onlar için bir şeyler yaparsa ısınır, sadece onu düşünürse üşümeye devam eder değil mi? Nedense aklıma Schindler’in Listesi adlı film geldi. Filmde ona hediye edilen bir yüzük vardır ve üzerine “ Kim bir insanın hayatını kurtarırsa, tüm insanları kurtarmış sayılır” yazılmıştır. İnsan elinden geleni yapmalı, yapamadıkları için mutsuzluğuna neden aramamalı... Tüm olanlardan sen mi sorumlusun? Ve bazen her şey göründüğü gibi değildir, nereden bilebiliriz nedenlerin nedenini?... Not: Bilen olarak konuşmadım. :)
	güneş 06 Nisan 2008 Saat:00:22:25

	Selenciğim Sivas '93 oyununda Genco Erkal'ın sahnenin önüne yürüyüp söylediği şu cümle hep aklımda: "Yaşamak...İnsan kalarak..." İnsan kalmak için önce olmak gerek tabii, insan olmak...o ne demek? kendi yaşadığın dünyanın dışını görebilmek, sen yatağında sıcacık uyurken insanların sana "hizmet" etmek için saat 5te sopsoğuk otobüslere binmeleri fark etmek...insan olmayı öğrenmek belki burada olmamızın amacı, gökkuşağındaki griliğin farkında olmak, onu bir parçacık da olsa değiştirmek...haksızlığa karşı çıkmak, senden ayrı renkte olan insanlarla beraber yürümek, uzakları anlamak ve onu yakın yapmak, "umrumda" demek, farkında yaşamak...seni seviyorum:)
	berat 05 Nisan 2008 Saat:22:05:41

	Toplam 5 yorum var. 1 2