• Hakkımızda
• Nil Gün
  • Hakkında
  • Kitapları
  • Yazıları
  • Kaset/CD'leri
  • Basından
• Saim Koç
  • Hakkında
  • Kitapları
  • Yazıları
  • Yaşam Koçluğu
  • Evlilik Danışmanlığı
  • Bireysel Danışmanlık
• Basından
• İletişim
• English

Ayşegül Tok
06 Ekim 2007

Aslında tek istediği yaşamak için bir sebepti. Öyle bir sebep ki...

 

Malum insanın canı neresinden acırsa, kalbi orada atardı. Onun kalbi küt küt diye beyninde atarken, uğraşmaya değecek bir meşgale bulamamaktan şikayetçiydi.

Aslında tek istediği yaşamak için bir sebepti.

Öyle bir sebep ki hemen öğütüp bir kenara atamayacağı hatta hiçbir zaman kotaramayacağı, hevesini alamayacağı bir meşgale. Her halini görse de sonunu hiçbir zaman getiremeyeceği, sıkılamayacağı, hikayesinden hikayeler çıkarabileceği bir meşgale. Bu işe koyulduğunda belki onu da bulabilirdi.

Neyle uğraşacağını biliyordu artık.

Madem ki acayipliğinin sebebi düşünceleriydi bundan böyle düşüncelere hitap etmeliydi.

Yüzyıllık gerçekleri sorgulatmalı, herkese ezberini unutturmalı, o sert ve güçlü kalelerini yıkmalıydı, belki de o çok güvendikleri özgüvenlerini yıkmalıydı insanların ya da ön yargılarını.

Düşünceleri, bazen de kuruntuları yüzünden zehir olan hayatını fazlasıyla almalıydı başkalarının hayatlarından. Kaybettiklerini almalıydı. Beyinlerine girip düşünülmeyeni düşündükçe ,görülmeyeni gördükçe  başaracaktı. Görülmek ve göstermek üzere yaşayanların ayaklarının altına kaygan zeminler kurup şereflerine kadehler kaldıracaktı her başarısında.

Her karanlık için bir zelzele, toprağın ağzında kaybolmayı isteyecek kadar sert zelzeleler yaratacaktı beyinlerinde. Sorgulamaların kafi gelmeyeceği bir hışımla ve tılsımla ....

 

	Bu sabah yeniden doğdum.Denemenle kendimi anlama çabama bir anlam yükledim.Sorguladım kendimi ama yargılamadım hiç.Çünkü insandım,zaaflarım vardı benim.Yine de yaşamaya değerdim. . . . Cicero ömrün uzun yada kısa olması arasında bir fark görmüyor," Bir ömür,kısa da olsa iyi ve şerefli bir tarzda yaşamaya yetecek kadar uzundur," diyordu. Aslında düşmandan vazgeçip dost aranmalıydı.Zira insanın yeryüzünde tek başına yaşamıyor oluşu,kainatın birlikteliği önermiş olması anlamına geliyordu. dostluğun oluşabilmesi için ise bir tutkala ihtiyaç vardı : Erdem. ÇÜnkü dostluğu doğuran da yaşatan da erdemdir. . . . hoşgeldin Ayşegül, diğer denemelerini bekliyorum . . .
	k 234 mehtap 06 Ekim 2007 Saat:09:57:04