 |
|
Karakter Boyu:   |
Özlem Tutkak
16 Haziran 2008
Karnaval yürüyüşü sanki, bir sürü maskeli ben sağımda solumda...
Önceleri seçilmişlerdenim sandım, yeryüzünde cennete ulaşacağı vaat edilen,
Düştüm cennetin yollarına, içim kıpır kıpır, bilinmeyenin verdiği merakla
,
Yürüdükçe ben korkağım dedim, her dönemeçte karşıma çıkan devlerin ensemdeki soluğuyla,
Arada adımlarım yavaşladı, cenneti hak edecek kadar değerli değildim ki,
Hem göz açıp kapayınca varılmayacak mıydı bu cennetin kapısına?
Yol uzun, yol zahmetli, ama yolun sonunda cennete ulaşmak var, dayanmalı biraz daha,
Ben tek başıma çıktığımı sanıyordum yola, bir baktım ki çoğalmışım yollarda,
Karnaval yürüyüşü sanki, bir sürü maskeli ben sağımda, solumda,
Kafam karıştı, gerçek ben hangisi, cennete layık olan kim,
Hepsi bir ağızdan bağırmakta, “ben gerçek senim”, “sen bensin, yanılma”,
Kimi der “bu yol yanlış, çıkmaz vuslata”,
Kimi der “pes, ben yoruldum, dönelim bildik, eski hayatımıza”,
Yeni yoldaşlarımı tanıdıkça, gördükçe sırtıma bunca yıldır yükledikleri küfeleri,
Bu kez bırakmaya başladım birer birer hepsini yol kenarında,
Azaldım, hafifledim, sadeleştim, hızlandı adımlarım bir anda,
Renkler daha parlak, sesler daha keskin, ben daha huzurlu yollarda,
Birden bir küçük melek belirdi yanımda, bir yerlerden tanıyorum ama,
“Dur çıkaracağım kim olduğunu, yüzün çok tanıdık bana,
Hadi canım, sen ben misin, ben melek miyim?”
....
Saf sevgi, tarifsiz huzur, her şey silindi bir anda,
Cennet kimin umurunda, cennet seçilmişlerin olsun,
Günahkâr kullar affedilmeyi umup cennetin yoluna yüz sürsün,
Elimden tutmuş meleğim, ben melek olmuşum, melek ben,
Cennet bu yol, çiçeğiyle, böceğiyle, kuşuyla, kurduyla,
Cennet bu yolda yürümeyi seçen meleğin ta kendisi,
Cennet benim, cennetin anahtarı BEN olmak için yollarda olmakta...
 |
İyi misin?
İyi olmak zordur, sorumluluk ister. Bazen bir şeylerden vazgeçmeyi gerektirir, bazen de istemeden kabul etmeyi. |
|
|
|
