Tarihte Bugün      Alternatif Tarih
   Günün Bilgisi      Günün Komiği
Kuru pantolon ile balık tutulmaz.
Cervantes
Yorumlar
 
Özlem Tutkak

Yazara ait tüm yazılar için tıklayın>

Çağırdım Geldin
Kâh kalabalıklara karışıyorum, kâh ekranın karşısında kendimi uyutuyorum. Tek ki sesin bana ulaşmasın, harekete geçmek zorunda kalmayayım. Devamı>




1 Ocak 2008
Issız Ada’m
Vesikalık Fotoğraf
Benimle Oynar Mısın?
Yaşam Seni Seviyorum!
Aşkım Ben
Davet
Editörden
Yazarlar
Seçme Yazılar
Genç Kalemler
ŞİİRLERİNİZ
Haberler
Basından
Çekim Yasası
Paylaşımlar
Farkındalıklar
Röportajlar
Duyurular
Başarı Öyküleri
Yardım Hattı
Arşiv
Eğitimlerimiz
Eğitmenlerimiz
Katılımcı Görüşü
Eğitim Takvimi
Yayınlarımız
 

Giriş İçin Tıklayın


Favorilerime Ekle
Anasayfam Yap
Anasayfa
Davet Karakter Boyu:

 
Özlem Tutkak
10 Temmuz 2008

An’lar biriktirdim, An’lardan bir masal yarattım kendime. Düşünmek yok, düşünmek yasak, düşünmek An’ı bozuyor.

 

 




Daha sonra dedim kendi kendime, daha sonra...
Bu konuda ne düşündüğümü, ne hissettiğimi daha sonra didikleyeceğim.
Şu an tek istediğim An’ı yaşamak.

Yaşadım.

An’lar biriktirdim, An’lardan bir masal yarattım kendime.

Düşünmek yok, düşünmek yasak, düşünmek An’ı bozuyor.
An’a hapsettim kendimi, An’da nefes aldım, An’da var oldum.
Sonra bir gün geldi, An’lar tükendi,

Saatler durdu, akmayan zaman, bir oda, dört duvar, eşyalar,
Hiçbir şey ifade etmeyen saat tiktakları, sokaktan gelen çocuk kahkahaları,

An asılı kaldı havada.

Nefes alıp veren beden, düşünmeyi unutmuş zihin, ifadesiz yüzler, çıkmaz sokaklar...
Kalbim sıkıştı, beynimde saatli bir bomba,
Bir zaman sonra patladı;
Buuuummmm!!!

Kullanılmamış düşünceler, eski kalp kırıkları dağıldı etrafa.
Enkaz çalışmalarına başladım hemen,
Sağ kalanları kurtardım, el, kol, göz, bacak...
Ağır hasarlı olanlar bir kalp, bir beyin,
Onlarla ne yapacağımı bilemedim.
Bilememiştim,

Bir gün, bir yerde, bir tesadüfle(!) tanışılan yüzler,
Tam da “damdan düşenin halini anlayan damdan düşenler” girince ameliyata,
Aldım elime neşteri; sabırla, ağır ağır el attım, göz gezdirdim yaralarıma,
Kırıklar battı canıma, gözyaşlarımı sildiler,
Düşünceler zorladı, kaldıramadım, omuz verip hafiflettiler,
An’da olmak neymiş, doğrusunu fark ettirdiler,
Sardık yaraları, yoğun bakımdan da çıkarttık hastayı,

Nekahet dönemindeyiz, her gün pansuman yapıyoruz yaralara, sevgiyle, şükranla,

Bu başarılı operasyonla hastayı yeniden hayata döndüren tüm meleklere,

Hayatın ta kendisine,

En yaralı haliyle kendini tedavi eden sadık, özverili kalbime, beynime,
Pusulam, deniz fenerim, mihenk taşım, dostum olan tüm cesur yüreklere,
Biliyorsunuz, geçmiş olsun dilekleri için çiçek kabul etmiyoruz,
Zaten salmışız köklerimizi en doğru bahçeye,
İyi ki varsınız, şükürler olsun yanımdaydınız,
Çağırıyorum işte, duyun beni,
Ben yaşıyorum,
Bu kez gerçekten hakkını vererek, düşünerek, hissederek,
Keyifli An’ları birlikte paylaşmak, çoğaltmak üzere;
Haydi, hep birlikte!

  

 

 


Yorum Yaz Arkadaşına Gönder Çıktı Al

ben de yaşadım birkaç kez bunları,yaralarımı üfleyende oldu tuz basanda,evet bende artık seviyorum otu da ,böceğide.umarım hep güzellikler seninle olur
sema 10 Kasım 2008 Saat:01:38:52

Nasıl geri çevrilebilir ki bu "Güzel Davet",
Büyük bir zevkle Evet, Evet, Evet!
Özlem,yoluna sevgiyle devam et:)
Rüzgar 15 Temmuz 2008 Saat:12:24:16

İyi ki arkadaşımsın!
İyi ki paylaşıyoruz kalbimizi!
Aslı Doğu 11 Temmuz 2008 Saat:19:41:38

 Toplam 12 yorum var. 1 2 3 4  


Tavanarası Hayatlar
Tıpkı bedenlerimizi korumak, barınmak amacıyla inşa ettiğimiz evler gibi, ruhlarımızın da evleri vardır.
Ne Senle Ne de Sensiz
Doğum Günü
MOLA!
Korsan'dan Kurtulmak

  Editörden | Yazarlar | Seçme Yazılar | Genç Kalemler | ŞİİRLERİNİZ | Haberler | Basından | Çekim Yasası | Paylaşımlar | Farkındalıklar | Röportajlar | Duyurular | Başarı Öyküleri | Yardım Hattı | Arşiv
Bu site obichim tarafından hazırlanmıştır.