• Hakkımızda
• Nil Gün
  • Hakkında
  • Kitapları
  • Yazıları
  • Kaset/CD'leri
  • Basından
• Saim Koç
  • Hakkında
  • Kitapları
  • Yazıları
  • Yaşam Koçluğu
  • Evlilik Danışmanlığı
  • Bireysel Danışmanlık
• Basından
• İletişim
• English

Çiğdem Çubuk
03 Nisan 2008

Gizli kalmalı bazı şeyler. Aile içinde ne yaşarsan yaşa, o orada kalır. Sen istersen kan kus...

 

Kol kırılır yen içinde kalır!

Bu sözü ilk duyduğumda sanırım 4-5 yaşlarındaydım. Çok meraklı olan ben, anneannemin eteğinden tutuyorum ve ‘’Bu ne demek oluyor?’’ diye soruyorum.

Anneannem annemin gözlerine bakıyor ama açıklama yok. Allah Allah, diyorum, bu kol kırılıyor da neden tedavi edilmiyor acaba???

Sonra herkes gibi ben de öğreniyorum.

Gizli kalmalı bazı şeyler. Aile içinde ne yaşarsan yaşa, o orada kalır. Baban anneni dövmüş, annen ya da baban aldatılmış, enseste maruz kalınmış, babandan ya da annenden şiddet görmüşün  vs. önemli değil! Önemli olan bu yaşananların etraftan duyulmaması(!)

Duyulursa elalem ne der? Ayıplarlar valla!!!

Varsın senin öfken içine aksın, intihar falan yaşansın, kanser ol, ne olacak, yeter ki kol kırılsın yen içinde kalsın. Hatta intihara ettiğin de duyulmasın yoksa cenaze namazını kılmazlar…

Bu sözün bir de kardeşi var!!!

''Kan kusarım, kızılcık şurubu içtim derim!'

Dersiniz de ne iyi edersiniz(!)

Siz dedikçe, ensest çoğalır, aldatmalar artar, intiharlar kol gezer, kanser vakaları tavana vurur vs, vs……

Yaaa Anneciğim!!!

Sen ne güçlü bir kadınmışın ki, senin kolunu kırmışlar, yenini de sen çekip çıkarmışın elalemin gözünün içine baka baka ve o kızılcık şurubunu içmeden ''DURUN! BEN VARIM!'' diyebilmişsin.

 

	Ben nispeten şanslı olan azınlıktanım. Annem zamanında önce kendi ailesi tarafından, sonra da eşinin ailesi tarafından yeterince (!) ezildikten sonra, bıçak kemiğe dayanmış ve isyan bayraklarını açmış. O gün bugündür bayrakları kapatmamanın mutluluğunu yaşıyor ve kendi şartlarının imkanları dahilinde nispeten daha bir 'elalem kaygısı' olmadan yaşamaya başlayabildi. Sıfırlayamadı elbette, ama hayat onu bu girdiği yolda sürekli eğitmeye ve daha fazlasını vermeye zorluyor tatlı tatlı :-) İşte benim şansım, bu olayı hala aşmakta olan bir annenin kızı olmam.
	dilek taşçılar 02 Temmuz 2008 Saat:14:55:53

	evet güneş hn bir okuyucu olarak yorumunuza teşekkür ederim ve yorum yazmak istedim.yazılmış olan yazının içeriği hem çok güzel hem çok üzücü ama bize hep böyle öğretilmiyormuki ''kan kuzsanda kızılcık şurubu içtim'' diyeceksin diye kendini aile ve topluma göre yetiştirmek bir süre bir bakıyorsunki ben kuklamıyımım diye kendi kendine sormaya başlıyorsun tabi bu daaaaaaakiiii kendi benliğini varkedinceye kadar ve kendinle savaşmaya başlıyorsun..... ben 24 yaşındayım bunu yeni farkettim ve ve kendimle inanılmaz derecede savaşıyorum resmen kendi kararlarımı vermekte hayatıma yön vermekte neyin doğru neyin yanlış olduğunu bile krıştırmaya başlıyorsun bazen bu çok bu duyguyu atladabilmek gerçekten çok zor bşarabilecekmiyim onu bile biliyorum bu siteyi çok ama çok sevdiğim bir büyüğüm sayesinde (ODA GENÇ KALEMLER ARASINDA )keşfettim mümkün olduğunca bütün yazarlarımızın yazılarını okumay çalışıyorum fırsat buldukça tabi ...ancak kendime sorduğum bir çok sorunun cevabını burda bulabiliyorum. bundan ötürüde hepinizin kalemine ve yüreğine sağlık....
	HÜLYA 26 Nisan 2008 Saat:14:44:19

	41 "Genç Kalem"den sadece bir kişinin bu yazıyı görmesi ve bu kadar ciddi bir konuda diğerlerinin sessiz kalması, bu yazıyı görmezlikten gelmesi ayrıca bana çok tuhaf geldi. Bunu söylemeden geçemeyeceğim. Şiddete hayır diye bağırırken, seçkin bir sitenin yazarları, böyle bir konuya nasıl duyarsız kalır diye düşünmeden edemedim. Hiç kimsenin söyleyecek bir sözü ya da örneği yok muydu?
	güneş 13 Nisan 2008 Saat:00:26:32

	Toplam 4 yorum var. 1 2