• Hakkımızda
• Nil Gün
  • Hakkında
  • Kitapları
  • Yazıları
  • Kaset/CD'leri
  • Basından
• Saim Koç
  • Hakkında
  • Kitapları
  • Yazıları
  • Yaşam Koçluğu
  • Evlilik Danışmanlığı
  • Bireysel Danışmanlık
• Basından
• İletişim
• English

Cemil Melik
31 Temmuz 2008

Üzüntüm, sevda basamaklarını aynı anda çıkamayışımızdan. Sen inerken, ben çıkıyordum. İşte, ben buna kahroluyorum.

 

En çok, gül kurusu akşamlarda yokluğunu hissediyorum. En çok, ıhlamur kokulu bir sabah, ellerini benden çekip gidişini hatırlıyorum. Güneşe karşı yürüyüşümde yalnız bıraktığın için kırgın değilim sana. Senden, ela gözlerinin gerisindeki karanlık geceler kaldı bana. O günden sonra, hep gözlerin doğuyor gecelerime. “Ak güller, siyah güller” dizeleri ile Mono Rosa şiiri dolanıyor dilime, son resmin elimde. Yine de dargın değilim sana. Üzüntüm, sevda basamaklarını aynı anda çıkamayışımızdandır. Sen inerken, ben çıkıyordum. İşte, ben buna kahroluyorum. Oysa, aşkın zirvesine çıkıp, güneşten bir demet vermeyi ne çok istemiştim.

Senden geriye Güneşe kar yağdıran bakışların kalsa da, güz yağmurlarını anımsatan göz yaşların; aşk tufanında savrulduğunu, sevda yağmurunda ıslandığını anlatır gibiydi. Ürkek bir Ceylan yavrusu edası ile koşarak uzaklaşmanın yüreğimde açtığı derin yarayı kapatacak merhem yok, bunu bilesin! Sen de herkes gibisin, kolay olanı seçtin. Önce benden, sonra senden, sonra da aşkımızdan geçtin. Ayaz gecelerde beni yalnızlığa terk ettin.

Sensiz; yersiz-yurtsuz, derbeder, divaneyim. Gül kurusu akşamlarda avareyim. İçimdeki korkularla başbaşayım. Sevdaya giden sokaklar arar oldum. Sanki, her sokak, sonu  okyanus ile birleşen bir nehir olmuş, ben de akıntıya kürek çeken kayıkçı, menzile ulaşamayan. Kör kurşun gibiyim, adresimi bilmeden yürüyorum şehrin caddelerinde. Kırık kristal bir kalp elde, aradım, sordum seni her yerde. Derman bulamadım sensiz bu derde.

Hayatıma anlam katan değil, hayatın ta kendisisin sen. Yaşam, ancak sende anlam bulur, mana ifade eder. Ab-ı hayat sensin. Yunus’un Yaradan'a, Mevlana’nın Şems’e, Mecnun’un Leyla’ya duyduğu aşkla seviyorum seni. Kerem’in Aslı’yı, Ferhat’ın Şirin’i sevdiği gibi seviyorum. Bu can, bu bedenden çıkana kadar da seveceğim.

Gözlerine olan hasretliğim bitsin gayrı. Saçlarıma ak düşmeden, şakaklarım çökmeden gel. İbibikler öter ötmez, süte kaymak çalar çalmaz gel. Bir gül kurusu akşam gel. Bıraktığın yerde bekleyeceğim seni. Topladığım güneş demeti ellerimde , ıhlamurlar altında bekleyeceğim.

 

	üstadım bu ne hüzün bu ne aşk kopardın bizi yine en az beş kere okudum her seferinde farklı anlamlar çıkardım bunu başkalarınada gönderecem inanılmaz güzelll
	eskidost 10 Ağustos 2008 Saat:12:35:31

	yazınız içime işledi gerçekten.inanın her kelimesinde kendimi buldum.aynı duyguları bende çok iyi biliyorum.imkansız zannetiğiniz bir aşkın peşinden gitmek çok yorucu ve yıpratıcı bir şey.Biz de sevda basamaklarını beraber çıkamadık .hiç olmaz imkansız dediğimiz bir anda sevda basamaklarında tekrar karşılaştık. yolumuza beraber devam ettik.yani sevda basamaklarını çıkmaya. 13 senedir hala çıkıyoruz sevda basamaklarını ve çıkmaya da devam edeceğiz.umarım sizin içinde her şey dilediğiniz gibi olur.sevgiler........
	hercai 05 Ağustos 2008 Saat:00:32:13

	Bu duygu selini yaşamak, tek başına başarılacak bir şey değil. Uğruna böyle güzel sözler yazacağın ve böyle derin duygulara sahip olacağın birilerinin hayatında olması çok güzel. O dönse de dönmese de sendeki duygular senin, her zaman da senin olacak :-)
	dilek taşçılar 03 Ağustos 2008 Saat:16:26:59

	Toplam 9 yorum var. 1 2 3