07 Kasım 2007
Cehennemiz olan insana hoşça kal diyemiyoruz, aşık olduğumuzu zannederken.
Sadece mutlu olmayı istiyoruz,mutlu etmek kimsenin umrunda değil...
Sadece keyif almak istiyoruz,keyif vermek kimsenin umrunda değil...
Sadece kazanmak istiyoruz,kaybederek kazanmak kimsenin umrunda değil….
Sadece sevilmek istiyoruz,sevmek ise kimsenin umrunda değil…
Birbirimizi acımasızca eleştiriyoruz,kendimize aynada bile bakamazken…
Bahaneler yaratmakta üzerimize yok,harekete geçmek öylesine kolayken…
İnsan insana muhtaçtır bilmiyoruz,yalnızlık seçimmiş gibi ahkam keserken…
Cehennemiz olan insana hoşça kal diyemiyoruz, aşık olduğumuzu zannederken…
Başka birisine şans vermek gerekliliğini anlamıyoruz, sahip olmak bu kadar cezbederken…
Hiç ölmeyecekmişiz gibi yaşıyoruz, oysa hayat nasılda kısayken…
Bu kadar zor mu engelleri kaldırmak, yarattığımız mahkumiyetin dışına çıkmak…
Hayatın içinde rol almak dururken,dışarıdan bakıp seyirci kalmak…
Niye yazdım ki bütün bunları?
Biliyorum…
AYNAda gördüğüm BENi çok seviyorum.
Hangisi Kolay
