Hayat, His, Tarif... - Onur Sargın

Onur Sargın
17 Haziran 2008

Yaşamda, bunaltı hissetmek gibi bir olasılık olmasaydı...

Hayat çok bunaltıcı.

Pekiii, bu dediğini birazcık değiştirsek nasıl olur? Mesela, bu cümleni "Şu anda kendimi çok bunalmış hissediyorum"a dönüştürsek? Ne dersin?

Tamam olur... Şu anda kendimi çok bunalmış hissediyorum. Hayat böyle mi bilmiyorum ama şu anda kendimi aynen bu şekilde yani çok bunalmış hissediyorum. Üfffff... Hayat sıktı beni iyice.

Pekiii, şimdi şu dediğimi yapar mısın?.... Gözlerini kapat ve dikkatini vücudunda gezdir. Bunaltı hissini vücudunun neresinde yoğun olarak hissettiğine bak. Farketmeye çalış.

Nasıl yani?

Sen dediğimi yap. Gözlerini kapa ve bunaltı hissini yoğun olarak vücudunun neresinde hissettiğini bana söyle.

Tamam peki. Deniyorum........ Üfff ne bileyim, nerden çıktı bu soru şimdi!

Sen dediğimi yap.

Tamam bakıyorum işte..........Karnımın üst tarafında gibi. Göğüs kafesime çok yakın. Bak tam şurda. (Elini tarif etmeye çalıştığı yerin üzerine koyar.)

Tamam güzel. Bak buldun bile. Ne kolay değil mi?

Peki sana bir soru daha sormama izin ver. Gözlerin kapalı kalmaya devam etsin. Sorum yine elinin altındaki o bunaltı hissiyle ilgili olacak.

Tamam sor. (Eli hala karnının üzerinde.) Şeyyyy, sanki biraz azaldı gibi bu his.

Tamam güzel, yeni sorumu dinle. Yaşamda bunaltı hissetmek gibi bir olasılık olmasaydı... Demek istediğimi anlatabildim mi bilmiyorum ki. Yani bunaltı hissi diye bir his olmasaydı.... Elinin altında bu sefer hangi his olurdu?

Anladım galiba sorunu. Tamam, tamam anladım. Bir dakika, düşünüyorum.............

Bir genişlik, bir şükran duygusu olurdu belki de...

Evet evet, bir genişleme duygusu olurdu, şükranla karışık halde...

Hatta bi dakka, sanki elimin altında bu güzel hisler var gibi şimdi.

Ya bu nasıl oldu böyle?

Daha rahatlamış hissediyorum sanki kendimi şu anda. Hayat sanki gülümsüyor gibi. Alla allaaa, çok ilginç, şıp diye nasıl oldu bu böyle?...