• Hakkımızda
• Nil Gün
  • Hakkında
  • Kitapları
  • Yazıları
  • Kaset/CD'leri
  • Basından
• Saim Koç
  • Hakkında
  • Kitapları
  • Yazıları
  • Yaşam Koçluğu
  • Evlilik Danışmanlığı
  • Bireysel Danışmanlık
• Basından
• İletişim
• English

Rüzgâr Mira Okan
16 Ağustos 2008

Evet, hata yaptın çok, hem de pek çok kere ama yeniden nefes almak, yeniden başlamak için geç mi, söyle?

 

 

 

…
Bir yol bulmalı
Başka bir türkü tutturmalı
Boş sözlere artık kulakları tıkamalı
Dost görünümlü plancıları,
Aslında “Minnet” bekleyen “fedakârları”,
Seni aşağı çeken insanları orada bırakmalı

Sonra rüyalar ve hayallerin arkasından uçmalı, uçmalı…
Beklememeli
Ne pahasına olursa olsun peşinden gitmeli

Derin bir nefes almalı;
Haydi, çek içine, tüm hücrelerine!
Ve gözleri açmalı, kocaman açmalı
Mutluluğun aynaya baktığında tam karşında olduğunun farkına varmalı…
Görmeli…
Evet, bak orada işte!
Bir başkasında değil mutluluk, kendinde!

“Gölgelerin gücü adına güç bende artık!” diyebilmeli
Toplayıp pılıyı pırtıyı sıfırlamalı gerekiyorsa tüm yaşamı
Geriye bakmadan yeniden başlayabilmeli…

Hiç bir şey yapmazsan hem ne değişir ki?
Adım atmalı ufakta, küçücükt de olsa
Sonra sıçramalı gökyüzünde parlamak için
“Kendi göğünde parlamak için”

Umutlar ve rüyalar var yetmez mi bunun için?
 
Evet, hata yaptın çok, hem de pek çok kere
Ama yeniden nefes almak, yeniden başlamak için geç mi, söyle?
Seni senden başka durdurabilecek kim var be?

Görmüyor musun?
Asıl engelleri sen kendine kendin koyuyorsun…
Kimin sana nasıl davranacağını sen kendin belirliyorsun...

Ne gerekiyorsa yapmalı çünkü güç sende!

Hey duydun beni değil mi?!...

Uç uçabildiğince istediğin her yere ve her şeye
Umudunu ve inancını koy yüreğine
Kaldır kafanı ya da çıkar pencereden dışarı
Bak gökyüzüne, sonsuz maviye
Ve gülümse kendine…

Evet, işte böyle!

Korkma! En karanlık gecelerin bile sabahı var,
Sabit tecrübeyle…
Denemeye değer her şey zor gibi gözükse de
Doğmalı her yeni gün güneşle
Hadi koyver kendini hayatın renklerine,
Renklerin içine

…ve zamanın sensiz akmasına izin verme…

 

 

	Karadeniz'in yaylasına esti rüzgar ve ben burada buldum kendimi:) Es esebildiğince ve yaşamın seninle zenginleşmesine izin ver! Ohhh ne de güzel bir yazı harikasın. Yüreğine sağlık. Sevgiler canım
	Çiğdem Çubuk 18 Ağustos 2008 Saat:19:10:05

	güzel bir yazı. yine de önyargılardan keşke kurtulunsa denilebilir bir yazı. insanlar illa da plan yapmaz, minnet beklemez bence, öylesine yaşayan onlarca insan var diye düşünüyorum. insan geçmişini hata olarak görmemeli. geçmişten edinimleriyle bugününü ve geleceğini şekillendirmeli. yoksa yaşamak nedir? kim hata yapmıyor ki bizler de yapmayalım. tüm bunlara rağmen hayata coşkulu başlamak için insanı motive eden güzel bir yazı olmuş. ellerinize sağlık RÜZGAR. sorun insanın bu yazıdakileri her gün hatırlayıp içindeki enerji ile yaşamayı unutması bence. her gün okumak ve umutlanmak gerek belki.
	Neş'eli 18 Ağustos 2008 Saat:12:12:32

	Ohhh beeee! Yüksek bir kayadan okyanusa dalasım geldi okudukça :-)
	bade 18 Ağustos 2008 Saat:10:37:20

	Toplam 10 yorum var. 1 2 3 4