• Hakkımızda
• Nil Gün
  • Hakkında
  • Kitapları
  • Yazıları
  • Kaset/CD'leri
  • Basından
• Saim Koç
  • Hakkında
  • Kitapları
  • Yazıları
  • Yaşam Koçluğu
  • Evlilik Danışmanlığı
  • Bireysel Danışmanlık
• Basından
• İletişim
• English

Onur Sargın
28 Ocak 2008

Hastalık, saldırgan davranışlara nazaran toplum tarafından daha kabul edilebilir bir olgu.

Benim sıklıkla yemek yediğim bir mekan var. Bu mekanı bir aile işletiyor. Dün orada yemek yerken bu ailenin annesi bana hevesle şunu anlattı: Hastanenin birinde yeni bir alerji merkezi açılmış, bir an önce kızını oraya götürmek istiyormuş.
 
Bu arada kızı 25 yaşın üzerinde, bekar.
 
Burda bir bilgi arası verelim ve sembollerin altına bakalım:
 
Alerjiye psiko-ruhsal olarak yaklaştığımızda karşımıza bastırılmış saldırganlık çıkıyor. Kişi bilincinde yaşamadığı saldırganlığı ("ayıp" ya, "insanlar ne der" ya, hele bir de kızsa adı "çirkef"e çıkar) bedenine indiriyor ve bedeninde düşmanlarıyla dilediğince savaşıyor. Seçtiği düşmanlar da çok masum aslında: toz, kedi tüyü, deodorantlar vs.
 
Ve hastalık, saldırgan davranışlara ve kızgın tavırlara nazaran toplum tarafından daha kabul edilebilir bir olgu.
 
Aslında kızın bir de astımı var. Astım ise anneye duyulan öfke anlamına geliyor.
 
Geçenlerde ben astımıyla ilgili bu yorumu yapmıştım onlara. Demiştim ki bastırılmış kızgınlıkla alakası oluyor bu hastalığın. Kız hemen oradan şöyle dedi: "Ben erkek olacakmışım zaten."
 
Taşlar yerine oturuyordur umarım. Birilerinden kabul görme adına kendini yadsımaya bak. İnsanlardan kabul görmek uğruna, bende "hata" var, ben "hata"yım, diye bas bas bağırma durumu. Bakın ben kendi cezamı kendim veriyorum. Beni kabul edin, noluuuuuuuuuur.
 
Ailede, kızın çok normal olan kızgınlığı birilerinin hoşuna gitmediyse, kıza, sende "hata" var deyip, bir de bunu yutturmayı başarmışlarsa oh ne ala. Halbuki kızgınlığı "hata" olarak yorumlayanlarda "hata" var.
 
Bu kadar açıklamadan sonra artık bağlantıyı kurabiliyor musunuz?
 
Anne kızın saldırganlığını/kızgınlık duygularını artık dikkate almaya karar veriyor ve onu hastanenin alerji ünitesine götürmek için hevesli hevesli hayaller kuruyor. Anne kızını seviyor ya hani. Kızın saldırganlığı/kızgınlık duyguları anne için nihayet önemli hale geliyor.

	bazı insanların ağzında şu cümle vardır, "psikolojik dengesi bozuk" ya da "evet canım biliyoruz, birçok hastalığın altında psikolojik nedenler yatıyor" amaaaaa... (benimkinde değil!) ya psikolog! olur herkesten kendimizi soyutlar sağlam olduğumuzu ispatlamaya çalışırız ya da kendi rahatsızlığımız dışındaki herkesin hastalığının altında psikolojik nedenler vardır. ve bu yüzdende bedensel yada düşünsel rahatsızlıklarımızı es geçeriz. ta ki birilerine ya da kendimize zarar verdiğimizi anlayana kadar. (hatta bunu ölene kadar dikkate de almayabiliriz.) onurcuğum, bağlantıyı gerçekten çok güzel dile getirmişsin. bedensel rahatsızlık, düşünsel rahatsızlıklarımızın maddeleşmiş hali. keşke öyle yada böyle, birileri sebep olsa yada kendileri farkına varsa ve bu bağlantıyı anlayıp kendilerini tanıma ve anlama fırsatı yakalasa. benim tek temennim bu. senin bu yazın da birilerinin dikkatini çekse ve artık sorunları dışarıda değil içeride arasalar. kalemine, bilgine sağlık, sevgiler
	güneş (meryem) 28 Ocak 2008 Saat:18:04:58

	Onur'cum tebrik ederim. Puzzle parçaları gibi bir anne kız ilişkisi ancak böyle güzel anlatılabilirdi. Hastalığın altında yatan mesajları algılayarak ve ilşkilerle bağlantısını kurarak getirdiğin açıklaman müthişti. Birçok insanın hayatına şifa getiren veya getirecek türden bir yaklaşım.. eline sağlık
	necla kadıyoran 28 Ocak 2008 Saat:13:22:14