Rüzgâr Mira Okan
19 Temmuz 2008
Seçiyorum gitmeyi kendi yoluma,dalmayı kendi okyanusuma, uçmayı kendi göğüme...
Yolculuk başladı gri bir Mart ayında
Karanlıklar içinde debelenen, tutsak ve kan revan ruhumla
Öyle diyordum ya!
Herkes ve her şey kötüydü ya!
Evet, evet! Bir tek kanayan ve acıyan bendim ya bu dünyada!
Devam ettim kendimi kandırmaya, kendimden kaçmaya
Kimse de niyetli değildi zaten “yumurta kabukları”ma basmaya…
Kırıldı kabuklar bir Nisan ayı
Daha doğrusu “Cesur bir Yürek” bastı…
Oldu Rüzgâr hırçın bir kasırga
İsyan ettim, çektim gittim küfürlerin bini bir para
Evet, işte gördünüz mü ben haklıydım ama!
Güvenilmez insanlara, işte hazır kanıtım da!…
Sonra bıraktım gururumu ve egomu bir kenara
O Ego neye yaramıştı ki bunca yıl
Üzerine oturmaktan başka…
Vurdum balyozu o kalın yüksek duvarıma
Döndüm değişim kararımla yuvaya
Gelişim başladı, değişim hızlandıkça
İki bilge meleğim vardı hep iki yanımda
Görüyordum kendimi onların gözleri parladıkça
Yürüyordum bebek adımlarıyla onlar yolumu ışıl ışıl aydınlattıkça,
Beni sevgiyle sıkıca ve sıcacık sardıkça…
Çekip çıkardılar beni geçmişin derin karanlığına battıkça
Ve o “inanan” gözler parladıkça
Devam ettim yola her pahasına
Girdim karanlıklara cesurca
Buldum kendimi uçurum kıyılarında
Yüzleştim her bir parçamla defalarca
Özgürleştim hep kucaklaşınca
Çok sevdim bulduğum bu “Deli Kız”ı ben ya!
Döktüm kendimi sayfalara
Boyadım tuvalimi fırça fırça
Akıttım yaşları damla damla
Düştüm, kanadım ama kalkmasını öğrendim dimdik ayağa…
Estim, estim deli deli estim kuytularımda
Bazen usul usul, bazen coşkuyla
Ama hep aşkla, aşkla, aşkla…
Bazen sert bir kasırga, bazen yumuşak bir meltem adeta
Şimdi çıkıyorum “Gölgelerimden Aydınlığa”…
Seçiyorum gitmeyi kendi yoluma,
Dalmayı kendi okyanusuma,
Uçmayı kendi göğüme,
Tırmanmayı kendi zirveme,
Çıkmayı kendi yolculuğuma…
Kendime gitmeyi,
Kendime dalmayı,
Kendime uçmayı,
Kendime tırmanmayı,
“KENDİM OLMA”yı aslında…
Rüzgâr Kız der ki: Değil bu “ OLDUM” şiiri
Olma yolculuğumda anlıyorum değerimi ve seviyorum kendimi
Hayat bana dokundu ve şimdi dokunma sırası bende sanki
Yeniden nefes alıyor, yeniden kalbim atıyor gibi
Bir başka bakıyor bu gözler şimdi
Ve bu “deli kız” der ki: İyi ki tanıdım iki meleğimi; Nil ve Saim’i;
Işığınızla özgürce kanat çırpıyorum “Yeni Hayat”a şimdi
Coşku ve keyifle dans eder gibi
Asıl şimdi başlıyor Mira’nın Mucize Serüveni…
