• Hakkımızda
• Nil Gün
  • Hakkında
  • Kitapları
  • Yazıları
  • Kaset/CD'leri
  • Basından
• Saim Koç
  • Hakkında
  • Kitapları
  • Yazıları
  • Yaşam Koçluğu
  • Evlilik Danışmanlığı
  • Bireysel Danışmanlık
• Basından
• İletişim
• English

Ayşe Çeliktenyıldız
17 Temmuz 2008

Hayat amaçsız ve keyifsiz yaşamak için çok kısa. Yaptıklarımızın bizim için bir anlamı olmalı.

 

 

 

Bazen neyi, neden yaptığımızı bilmediğimiz durumlarda, insanın kafasında sürekli, “çünkü” ile başlayan cümlelerin devamını getirebilme gayreti oluşuyor. Ama bu hiç kolay değil. Çünkü neyi, neden yaptığımız hakkında gerçekten de hiçbir fikrimizin olmadığı durumlar da oluyor. Aslında tam olarak öyle söylemeyeyim de yapılanların değer bir şey için olup olmadığını bilmeden, bunun muhasebesini yapmadan huzurumuzu, enerjimizi bol keseden harcıyoruz diyeyim.

Ailemiz, arkadaşlarımız için, zaman zaman boyumuzu aşan sorumluluklar altında ezilirken bulabiliyoruz kendimizi. Bize bunu yaptıran da kesinlikle, gereğinden fazla gelişen sorumluluk bilinci.

“Herşeyin fazlası zarardır” sözü, bu tür durumları da çok iyi açıklar aslında. Çok yemek zarardır, çok uyumak zarardır, çok sıcak zarardır, çok soğuk zarardır… Tüm bunlar gibi, çok sorumluluk almak da zarardır.
Yoga öğreticim, birkaç aylık yoga seanslarımızdan birinde bize, “arzularınıza çok dikkat edin''; sorumluluğunu taşıyamayacağınız bir şeyi arzu etmeyin, yoksa birden bire gerçekleşir, siz de ne olduğunu anlayamadan altında ezilebilirsiniz demişti. Çok doğru bir uyarıydı bence. Hayatın içinde, sorumluluklarımızın bizi aştığı durumlar yaşıyoruz, sonrasında “hayır, bir daha yapmam” diyoruz belki, ama yine yapıyoruz.

Bu gidişe bir “dur” demek zor değil sanki. Elbette sorumluluktan kaçmalı demiyorum. Sakın böyle anlaşılmasın. Ama artık yorulduğunuzu, tükendiğinizi ve amaçlarınızı şaşırdığınızı hissediyorsanız, işte o anda devam etmenin bir mantığı var mı? Bu her ne olursa olsun. Neyi neden yaptığımızı bilmediğimiz anlarda hayatımızı çar, çur ediyoruz demektir bana göre.

Hayat amaçsız ve keyifsiz yaşamak için çok kısa. Yaptıklarımızın bizim için mutlaka bir anlamı olmalı. Başkalarının hayatları için, onların yüklenmesi gereken kadar sorumluluğu siz de üstlenmeye kalkarsanız, kendi hayatınızı yaşamadığınızı çok geç farkedebilme tehlikeniz vardır diye düşünüyorum.

En iyisi, size düşen kadarını elinizden geldiği kadarıyla yapmak ve sonrasında da, kendi yaşamınıza ve kendi amaçlarınıza yelken açmak. İşte bunun için hayattaki asıl amaçlarınızı lütfen gözardı etmeyin.

 

	Sevgili Dilek Hanım. \"Sorumluluklarını başkasına devredip, hayatını yaşayamaz\" cümlenizi kavrayamadım açıkçası. Sorumlulukların olmadığı bir hayat yaşamak, bir çok insana göre özgürce yaşanan bir hayat değil midir? Yani göreceli bir kavram gibi geliyor bana. Açıklamak isterseniz merakla bekliyorum. Sevgiler, saygılar.
	Ayşe Çeliktenyıldız 28 Temmuz 2008 Saat:08:34:39

	Hülya hn.'a kucak dolusu sevgiler ve satırlarında saklı motivasyon için sonsuz teşekkrüler.
	dilek taşçılar 17 Temmuz 2008 Saat:16:34:43

	Dilek hanımcım evet okadar güzel yorumlamışsınızki.bu siteye yorumlarınızla renk katıyorsunuz:) Bu sitedeki yazıları okumak fikirlerinizi paylaşmak çok güzel veeeeeeee çok geliştirici buna vesile olan sn.Nihal güneş'e sonsuz şükran düyuyorum ve kendimi.. kendi benliğimi bana hatırllattığı için ona çok ama çok teşekür ediyorum...nihal hanımcım sizi tanıma hayattaki en büyük şansım oldu galiba. insanın kendi benliğini yaşaması kendi kararlarını alması böyle daha çok mutlu oluyorsun 24 yaşıma kadar hep aile ve çevresinin vermiş olduğu hayatı yaşayıp onları mutlu etmeye çalışmak çokta akıl karı OLMADI çünkü yeterlilik duygusu yok insanda vede mutlu edemiyorsun.... bu yüzden ben kendi hayatım dedim ve uygulamaya geçtim..)))))gencim mutluyum ve huzurluyum)))artık. sevgiler...
	Hülya 17 Temmuz 2008 Saat:13:19:18

	Toplam 5 yorum var. 1 2