Pilot Olamazsın Demişlerdi!

Tayfun Yalçın
24 Ekim 2007

Şu anda büyük bir havayolu şirketinde yardımcı pilot olarak çalışıyor.

1983 yazında Hava Harp Okulu sınavına giren onca insan arasında özel birisi vardı. Heyecanla, büyük bir arzuyla senelerdir hayalini kurduğu mesleğe adım atmaya hazırlanan bir genç : Osman Doğan.

Çocukluğu hep maket uçak yaparak, uçaklarla ilgili dergiler okuyarak, kendini pilot hayal ederek geçmişti Osman’ın. Mahalleli bile artık biliyordu onun uçak sevgisini, arkadaşları pilot Osman diye takılıyordu hatta. O yaşta hayat amacını belirleyen nadir gençlerden biriydi. Hava Harp Okulu o yıllarda bu emelini gerçekleştirebileceği tek okuldu.

Sonuçlar belli olduğunda gözlerinden yaşlar akıyordu; sınavı kazanamamıştı. Yazılı sınavı geçmişti ama mülakat mı sağlık mı birinde takılmıştı işte, söylemiyordu kimseye. Yasını tuttu aylarca; ne yapmalıydı? Hayata mı küsmeliydi? Başka meslek istemiyordu ama ne olacaktı şimdi? Nasıl gerçekleştirecekti pilot olma hayalini?

Üniversite sınavında Denizcilik Okulunu kazandı, hiç olmazsa kaptan olmak biraz yakındı pilotluğa. Denizcilik Okulunda okurken gemilerden çok uçaklarla uğraştı, arkadaşları şaşırıyordu onun uçaklarla ilgili teknik bilgisine. Mezun olduktan sonra gemilerde geçen hayatı onu hiç tatmin etmedi. Memlekette uçak gemisi de yoktu ki gitsin orada sevgili uçaklarına yakın olsun. Aklı her zaman uçaklarda ve havacılıktaydı.

Seneler sonra kazandığı paralarla Türkiye’de yeni yeni açılan özel havacılık kurslarına katılma imkanı buldu. Havacılıkla ilgili ne kurs açılırsa Osman oradaydı artık.

Gerçi evlenmişti ve çoluk çocuk geçindirmenin yanında bu tip pahalı kursları takip etmek zor oluyordu ama olsundu, tatil yapmazdı, kendine yeni bir şey almazdı ama yine de giderdi bu kurslara.

Otuzlu yaşlarında ilk kez küçük bir uçağı kullanacak beceriye ve sertifikaya sahip olmuştu, havalarda uçuyordu: hem uçakla hem de sevinçten.

Senelerce bu sevgili emeli için hiç bıkmadan uğraştı Osman. Hem teknik bilgisini hem uygulamasını geliştirdi küçük uçaklarla. Çoğu kişi için bir servet sayılabilecek paralar harcadı. Sınavlara girdi, tüm olanakları zorladı ve bu yıl, 42 yaşındayken, hayat amacını gerçekleştirdi sonunda.

Şu anda büyük bir havayolu şirketinde yardımcı pilot olarak çalışıyor. Artık her uçağa bindiğimde acaba o mudur diye dikkat ediyorum anonslardaki pilot isimlerine.

Osman’la geçen hafta bir arkadaş toplantısında karşılaştım, sarıldım, kutladım, gözlerindeki sevinci gördüm. İnsanın kendini adadığı amacının önünde hiçbir şeyin duramayacağını bir kez daha hissettim. Kartını verdi Osman, “Pilot” yazıyordu, gülümsedi ve ''Ben bu kartı çocukken defterime çizmiştim,'' dedi.

Onu hiç bu kadar kendine güvenli, dingin ve mutlu görmemiştim, o hobisini mesleğe çevirmiş nadir insanlardan biriydi artık.


	Yazmadan geçemiyeceği bu sayfaya tam 3 saat e sığan bir yazı yazdım kod'u yazıyorum geri geliyor belki otuz kez denedim sayfaya dönemedim kilitlendi .Birde baktım ki silinmiş çokk ama çok üzüldümmmm İNANIYORUM Kİ BİR HAYIR VARDI belkide kimbilir tanrım neslieri neden üzdün dedi. Çünkü her satırında gözlerim dolmuştu ne garip değil mi hem yazı hem göz yaşı .. Hiç olmassa son kelimemi aynen yazmamda fayda var..DÜNYA DÜŞÜNENLER İÇİN BİR KOMEDİ,, HİSEDENLER İÇİN BİR TRAJEDİDİR.... Hugh Walpole
	NESLİER 22 Kasım 2008 Saat:23:57:40


	almanya dan selamlar, ben de inancin gücüne inananlardanim. birgün benim de hayallerim gerceklesince insanlara bu gücün ne kadar kuvvetli oldugunu kanitlayanlardan olacagim bende. sermayesiz bir is sistemi ile is kuruyorum www.lifeplus.com/mydream sayfasindan bana ulasabilirsiniz. uluslararasi bir is. türkiye sisteme yeni dahil edildi. türkiyeyle is birligi yapacak kisilere ihtiyacim var. koparation partnerimiz olun.
	Nuran Ceren 23 Haziran 2008 Saat:23:26:03


	Benım olmadı nekadar calıssamda olmadı ünıv tek hayalımdi...:( ne mutlu size
	SeLin 18 Mart 2008 Saat:12:09:53

	Toplam 7 yorum var. 1 2 3
	Toplam 7 yorum var. 1 2 3