• Hakkımızda
• Nil Gün
  • Hakkında
  • Kitapları
  • Yazıları
  • Kaset/CD'leri
  • Basından
• Saim Koç
  • Hakkında
  • Kitapları
  • Yazıları
  • Yaşam Koçluğu
  • Evlilik Danışmanlığı
  • Bireysel Danışmanlık
• Basından
• İletişim
• English

Rüzgâr Mira Okan
31 Ekim 2008

Kız ona bir adım değil on adım yaklaştı / Oğlan ondan on adım değil, bin adım kaçtı / Kız onu, “ona rağmen” karşılıksız ve koşulsuz sevdi

 

 

 

 

Oğlanın gözündeyse kız bir “nesne”ydi, sonunda bir gün söyledi.
İşte o an kızın boğazında bir şeyler düğümlendi
Yüreğine sımsıkı bağladığı umut koptu, gitti, bitti!
Bu yüzden miydi kızı tanımamazlıktan gelişi?!
Ruhsuz ve boş gözlerle bakan yabancı hali?!
Kız o an, olduğunu sandığı yürekten arkasına bakmadan çekip gitti
Yüreğindeki umut o an tükendi, yitip gitti!
Kız öğrendi, öğretildi, güçlendi!
Her şeye rağmen yeniden yol alma zamanı şimdi…
Onun içinse tek dileği;
Kendiyle yüzleşirken önce kendine dürüst olabilmesi,
Aynaya cesurca bakabilmesi…

…

Yaşaması gereken her ne varsa yaşıyordu. Yaşadıkça öğreniyordu. Yüreğini acıtsa da gerçek, kanatsa da, isyan etse de, duvarlara sarılıp hıçkıra hıçkıra ağlasa da, geceleri sabaha katsa da; dumanlar dağılınca, sis perdesi kalkınca, gün doğunca anlıyordu, görüyordu gerçekleri. . .

Ödülüyle geliyordu acı da; yaşam tecrübesiyle, dersiyle. Seçtiğinde öğrenmişti, seçimleriyle… Kendine dönüp baktı o zaman kız; karşısındakini suçlamadan, kaçmadan, korkmadan… Ve işte o zaman gerçekten özgürleştiğini hissetti!

Kendi gerçeğini bulması ve özgürleşmesi için de, onun için de hayırlısını dileyebiliyordu bu yüzden. “Kendimi senden, seni kendimden özgür bırakıyorum” diyebiliyordu…

Her şeye rağmen, düştüğü yerden kalkıp, üstünü “kendisi” silkeleyip, yaralarını “kendisi” sarıp sarmalayıp yine “kendi ile” yürüyebiliyordu dimdik, daha da güçlenerek… Şahlanıp bir kısrak gibi,  gerçeğini ve kendini,  kendine katıp ilerleyerek…

Olduğu gibi...
 
Herşey olması gerektiği gibi...

…Ve kız dedi ki:

“Ben senin o tanımak dahi istemediğindim
Gördüğünde tanımamazlıktan geldiğindim
Aslında nesneleştirdiğin diğer kadınlardan biriydim
Açık kalpli olmak cesaret ister bilirim
Ve bu sende yok! Artık eminim
Sen benim öğrenmem gereken dersimdin
Ve ben de sonunda öğrendim!
Güçlendim ve çoktan gittim!
Senin için ne saklanacak bir yer,
Benim içinse ne daha fazla yaralanacak bir kalp kaldı geriye
Bana “zaman” demiştin
Al! Bundan sonra zaman tamamen senin!
Sen benim öğrenmem gereken dersimdin
Ve ben de öğrendim!
Belki umurunda bile değil bu söylediklerim…
Ama ben yine de;
Suçlayacak hiçbir şeyinin kalmamasını ve gölgelerinin yok olmasını dilerim.”

	Şiirini okurken muhteşem bir coşku hissettim mira.. Ruhunda, yüreğinde İçinde tarif edilmez bir (amazon) savaşçı var.. Sana hayranım bu yüzden !
	Fırat CAN 26 Kasım 2008 Saat:10:48:25

	Her haz iki kişilik... Her acı, her deneyim iki kişilik. Suçlamadan yol almak, diğerinin acısına basmadan yol vermek ne değerli. Anladıkça esner insan, tanıdıkça yaklaşır. Fiziksel birliktelikte ısrar eden egodur. Öz ise oldugu gibi sever. Her ilişki iki kişiliktir. İki kişi birbirini büyütür. Birlikte büyür. Ayna tek başına tutulmaz yol alırken, birbirine tutulur. Birlikte ya da ayrı, her ilişki iki kişiliktir. Kız kendini oğlanda, oğlan kendini yolculukta tanır. Atılan her adıma değer çünkü yol aldırır. İlişkide de hayat gibi, hep olması gereken olur. A vida...
	Selen 03 Kasım 2008 Saat:03:38:55

	Erkek onu(da) "nesne"leştirmemek için gittii... anladığı gün, itiraf edip ağladığı gün söylemek istedi, yapmadıı... yapamadı... sadece sarıldı... Öyle olmasaydı zaten susardı... korktuğu kadında onu konuşturamazdı...
	deniz kokusu 01 Kasım 2008 Saat:12:13:47

	Toplam 9 yorum var. 1 2 3