|
|
 |
|
|
Karakter Boyu:   |
Uğur Koşar
05 Haziran 2008
Karşına çıkan ve sana mutluluk ya da mutsuzluk veren her şeyin bir varoluş sebebi vardır.
Yaşam bir okyanus gibi demiştim sana, sürekli akıp giden… O varoluşun içinde hareket eder tıpkı senin, benim ve diğerleri gibi… Ama tek bir farkı vardır bizden, varoluşu asla sahiplenmez!
Ne olursa olsun o, akmaya devam eder bütünlüğünü hiç bozmadan. Önüne bir kaya çıksa bile tüm esnek ve kararlılığı ile kayanın üzerinden geçmesini bilir. Bunu yaparken de çok ama çok rahattır; çünkü yoluna her şeye rağmen devam edeceğine inancı sonsuzdur onun. Evet, onun her şeye rağmen akıp gitmesindeki tek etken budur işte.
Esnek ve kararlı oluşu, varoluşun ona sunduğu engelleri sahiplenmemesi…
Ya sen? Sen neler yapıyorsun yaşamında?
Bir sazan gibisin adeta! Önüne çıkan bütün engellere “Bu benim! “ diyerek sarılıyorsun, sonra da isyan ediyorsun avazın çıktığı kadar. Ya da içine gömüyorsun bu isyanını, sanki orası bir çöplükmüş gibi…
Şunu asla unutma! İnsanlara sunulmuş iki mucize vardır ve sen, nefes alıp verdiğini her anı duyumsuyorsan bu mucizelere ulaşmışsın demektir.
Şimdi yaşamın akıp gitmesine izin ver, onu asla sahiplenme.
Gerekirse içinde kaybol ve sadece aldığın nefesi hisset. Mutluluğu arayarak asla bulamayacaksın, sen sadece mutlu olmayı iste o, seni gelip bulacaktır.
Sadece iste!
Gerisini varoluşa bırak. Ve de artık şunu kabullen: Karşına çıkan ve çıkacak ve de sana mutluluk ya da mutsuzluk veren her şeyin bir varoluş sebebi vardır. Onların varoluştaki görevi budur. Senin yaşantına girer ve çıkarlar ve senin dünyanda asla kalıcı olmazlar. Onları asla sahiplenme; çünkü senden gidecekler!
Sen akışını tüm inancın ile sürdür, akıntı tek bir yönedir, asla geriye bakma! Yanından geçtiklerine bir daha bakma… Onları geçtin çünkü.
Arkaya baktığın an akıntının dengesini bozarsın, o zaman da gücünü ve inancını yitirirsin.
Kendi varlığını kucakla ve ona sahip çık!
Bunu her defasında söylemekten vazgeçmeyeceğim sana, senden başka bir sen daha yok! Artık bunu benimsediğini duyumsuyorum.
Şimdi kaldığın yerden devam et!
Ama bu sefer daha kararlı ve daha umutlu, daha esnek olarak yaşamın içinde süzül. Ve yaşamın neresinde olduğunu asla sorgulama! Onu sorgulamakla kaybedecek vaktin yok çünkü. Her şeye rağmen akmaya devam et… İçindeki Sazan o zaman ölecektir!
|
|
|
